"A.B.C." Agatha Christie

Agatha Christie
"A.B.C."
Wydawnictwo Dolnośląskie
ilość stron: 182

Kolejna zagadka dla detektywa Herkulesa Poirota.
Seryjny morderca działa według klucza - zabija w porządku alfabetycznym a ofiary wydają się być przypadkowymi osobami. Bezwzględnie i nieubłagalnie opracowuje kolejne litery A...B...C... Morderca jest bardzo ostrożny i ciężko go schwytać, mimo tego, że przed każdym zabójstwem wysyła naszemu detektywowi list z dokładnymi danymi o zbrodni. Czy Herkulesowi uda się go zidentyfikować i powstrzymać przed końcem alfabetu?

Moja opinia:

Książkę jak najbardziej polecam. Bezbłędna fabuła wciąga i nie sposób oderwać się od niej do ostatniego wręcz słowa. Fantastycznie nakreślone postaci, błyskotliwość umysłu i rewelacyjna zdolność logicznego myślenia detektywa wciąż mnie fascynuje.
Zastanawiam się skąd autorka brała pomysły na te wszystkie kryminały. Rewelacja!!! Z książki na książkę detektyw i jego sprawy podobają mi się coraz bardziej....

Podczas czytania biografi autorki natrafiłam na kilka jej złotych myśli:

"Gdy piszę powieść kryminalną, niemal na każdej stronie przychodzą mi do głowy nowe pomysły. Często jeszcze w połowie książki – zmieniam mordercę…"

"Pomysły moich powieści kryminalnych znajduję zmywając. Jest to zajęcie tak głupie, że zawsze rodzi we mnie myśl o zabójstwie." ha! jest i odpowiedź na moje pytanie ;) Dobrze, że nie miała zmywarki!

"Pomysły zjawiają się w najmniej oczekiwanych momentach: idę ulicą, oglądam wystawę sklepu z kapeluszami, aż tu nagle błyska myśl: o, w ten sposób można by znakomicie zamaskować zbrodnię, nikt się nie domyśli."

moja ocena:
5/6

KOLEKCJA

Jakiś czas temu pojawiła się w kioskach ciekawa kolekcja kryminałów Agathy Christie. W związku z tym, że bardzo spodobała mi się pierwsza książka z tej kolekcji ("Morderstwo w Orient Expressie") postanowiłam zebrać wszystkie pozostałe - w sumie 27 książek. Na razie wydanych zostało 9 a ja przeczytałam trzy. Kolejne książki ukazują się co dwa tygodnie co ja sumiennie kontroluję ;)

Tak prezentuje się mój zbiór  :)

Po zebraniu wszystkich książek ich grzbiety ułożą się w autograf pisarki -  na razie widać tylko "ag"

















Jeśli już jesteśmy przy kolekcjach i zbieraniu różnych rzeczy to muszę przyznać, że mam słabość do magnesów na lodówkę. Zbieram je od dawna ale niedawno dopiero zrobiłam porządek w zbiorze i zostały tylko te wybrane. Na lodówce jest jeszcze sporo miejsca więc nie ma obawy, że zabraknie - chyba, że wygramy w "Totka" i zaczniemy częściej podróżować :)

Nasza lodówka :)





















Muszę przyznać, że przez ostatnie trzy tygodnie miałam okropnego "kaca" książkowego i nie czytałam absolutnie NIC! Od dzisiaj jednak zaczynam czytać, tak więc niebawem powinno coś więcej zacząć się tu dziać :)

SPORTOWE EMOCJE ;)

Wczoraj (20.09.2014) mieliśmy szczęście być na półfinałowym meczu Mistrzostw Świata w siatkówce. Jeśli o mnie chodzi to ja nie jestem żadnym zapalonym kibicem a mimo to atmosfera meczu zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Niestety nie trafiliśmy na mecz reprezentacji Polski ( a szkoda)oglądaliśmy mecz Brazylia - Francja. Jeśli taka gorrrrąca atmosfera była na tym meczu to mogę sobie tylko wyobrazić jak było gdy grali Nasi Chłopcy.


jeszcze przed ;)

był też mój mąż ;)

w Strefie Kibica ;)

chyba widać kto komu kibicował ;)

ja byłam za Niebieskimi ;)

jak widać siatkówka to bardzo romantyczny sport ;)














Jak już jesteśmy przy sporcie  to jeszcze się pochwalę, że miałam okazję na żywo uczestniczyć w Czwartej (ostatniej) Rundzie Indywidualnych Mistrzostw Europy Żużla. 19.09.2014r. w Częstochowie.

niestety tylko jedno zdjęcie

"I NIE BYŁO JUŻ NIKOGO" Agatha Christie

Agatha Christie
"I nie było już nikogo"
Wydawnictwo Dolnośląskie
ilość stron:216

Moja druga powieść Pani Christie nie ustępuje niczym "Morderstwu w Orient Expresie" dzięki, któremu zapałałam miłością do jej książek.

Dziesięć nieznanych sobie osób. Między innymi policjant, sędzia,nauczycielka, lekarz, opiekunka. Z pozoru nic ich nie łączy. To tylko pozory albowiem każdy z nich dostał zaproszenie na tajemniczą Wyspę Żołnierzyków od niemniej tajemniczej osobistości podpisującej się U.N Owen. Wkrótce okazuje się, że każda z tych 10 osób ma coś na sumieniu. Po tajemniczych zgonach dwóch pierwszych osób pozostali są przekonani, że zabójca jest wśród nich a kluczem do jego makabrycznego planu zabójstw jest dziecięca rymowanka, w której giną po kolei Żołnierzyki...

Moja opinia:
Książka jest naprawdę dobra. Do końca nie wiadomo kto stoi za tymi wszystkimi zabójstwami - bo ktoś to musiał przecież zaplanować!!! Czyta się szybciutko i aż żal, że książka taka krótka. Polecam szczególnie osobom nie znającym twórczości Pani Christie.

cytaty:

Raz dziesięciu żołnierzyków 
Pyszny obiad zajadało, 

Nagle jeden się zakrztusił 
I dziewięciu pozostało.

Tych dziewięciu żołnierzyków

Tak wieczorem balowało,

Że aż jeden rano zaspał - 

Ośmiu tylko pozostało.

Ośmiu dziarskich żołnierzyków

Po Devonie wędrowało,
Jeden zostać chciał na zawsze...
No i właśnie tak się stało.

Siedmiu żołnierzyków zimą

Do kominka drwa rąbało,

Jeden zaciął się siekierą - 

Sześciu tylko pozostało.

Sześciu wkrótce znęcił miodek; 

Gdy go z ula podbierali, 
Pszczoła ukłuła jednego
I tylko w piątkę zostali. 

Pięciu sprytnych żołnierzyków 
W prawie robić chce karierę; 
Jeden już przymierzył togę... 
I zostało tylko czterech. 

Czterech dzielnych żołnierzyków 

Raz po morzu żeglowało; 

Wtem wychynął śledź czerwony, 

Zjadł jednego, trzech zostało. 

Trójka miłych żołnierzyków 

Zoo sobie raz zwiedzała; 

Gdy jednego ścisnął niedźwiedź- 

Dwójka tylko pozostała.

Dwóch się w słonku wygrzewało

Pod błękitnym, czystym niebem, 

Ale słońce tak przypiekło, 

Że pozostał tylko jeden.

A ten jeden, ten ostatni 

Tak się przejął dolą srogą, 

Że aż z żalu się powiesił, 

I nie było już nikogo.


"Śmierć czyha na nas w pełni życia."

moja ocena:

6/6

"WSZYSCY MĘŻCZYŹNI MOJEGO KOTA" Karolina Macios

Karolina Macios
"Wszyscy mężczyźni mojego kota"
Wydawnictwo ZNAK
ilość stron: 235

Ada ma 32 lata i jest singielką. Jak przystało na singla mieszka z kotem Kastratem i to właśnie on jest wbrew pozorom głównym bohaterem książki.
Kot Ady ma niesamowitego "nosa" do wszystkich facetów jakich Ada przyprowadza do domu. Sama Ada jest normalna dziewczyną, interesuje się fotografią, pracuje w redakcji, ma szaloną przyjaciółkę i umiejętność do pakowania się w interesujące sytuacje.

Moja opinia:
Na początku książka mnie nie porwała, obawiałam się wulgarnego języka bohaterki i w sumie nic ciekawego się nie działo. Szybko jednak zmieniłam zdanie. Książka jest napisana w bardzo humorystyczny sposób a Ada pakuje się w sytuacje godne Bidget Jones! Jej wulgarny z początku język okazuje się fajnie wpisywać w różne dialogi. Cieniutka książka do polecenia na leniwe popołudnie.

fragmenty:

" - Mamo, mamo, a tam leży goły trup! - usłyszałam jak zza mgły.
- Przestań, Jacusiu, nie denerwuj mamusi - odezwała się dyszkancikiem kobieta. - Nie wolno zmyślać!
- Ale ja nie zmyślam, naprawdę.
A jeśli tam rzeczywiście leży jakiś trup? - pomyślałam zaniepokojona. Dzieci czasami trzeba słuchać. Zaraz, zaraz, jakie dzieci? Przecież na tym pustkowiu nie ma żadnych...
- No to sama zobacz - obrażonym tonem kategorycznie powiedział Jacuś.
- Aaaaaa! - zawrzeszczało coś nad moim uchem. - Trup, rany boskie, topielec!!!
A jednak, wiedziałam, że to zbyt piękne, żeby mogło być prawdziwe. Nie ma już pustych plaż na tym świecie, wszędzie są matki z dziećmi. Podniosłam się na łokciach i posłałam Jacusiowi spojrzenie godne zmartwychwstałego topielca."

"(...) Zabraliśmy się do rysowania samochodów - on szkicował, a ja malowałam świecówkami. Była to dość niewinna zabawa, przynajmniej do momentu, w którym Staś nie dał mi do kolorowania rysunku... wibratora. Widząc zdumienie na mojej twarzy, siostrzeniec pełnym politowania nad moją niewiedzą głosem wytłumaczył, że jest to rakieta kosmiczna, która wylatuje się w kosmos. Cóż, niewiele się właściwie pomylił, ale o tym to mu chyba powiem dopiero za jakieś piętnaście lat."

"(...) Męska decyzja (męska to znaczy podjęta bez specjalnego wysiłku umysłowego) (...)"

moja ocena:
5/6

Happy day

Dokładnie 2 lata temu powiedzieliśmy sobie "TAK"

Jeszcze przed - pozory mylą byliśmy bardzo zestresowani

w trakcie - tu już stres odpuszczał

a na sali opuścił nas całkowicie ;)











Na wakacjach spotkaliśmy naszego dobrego kolegę z pracy z rodziną, który był naszym fotografem na ślubie i weselu. Zrobił nam przepiękną sesję na drugą rocznicę ślubu.

A to prezent jaki dostaliśmy od mojej kochanej siostry :)

Strach ma wieLkie OCZY

To jestem JA ;)
Ja siedzę w samochodzie. W samochodzie na miejscu kierowcy (!). Owo zdjęcie uchwyciło me przerażone oblicze podczas pierwszych stu metrów samodzielnej jazdy.
Ufff.... Przejechałam 100, 200 potem kolejne metry i o dziwo okazało się, że tytułowe powiedzenie jest jak najbardziej prawdziwe. Byłam zachwycona a do domu wracałam na skrzydłach ażeby to jak najszybciej pochwalić me umiejętności przed mężem.
Zachwycałam się jak ja pięknie trzymam się w swoim pasie, jak ja skręcam (dość koślawo ale przecież się uczę), a jak przyspieszam to klękajcie narody! No jednym słowem Kubica w spódnicy.
Na następne "jazdy" szłam dumna jak paw i co się stało? Księżniczka odkryła, że: są inni uczestnicy ruchu drogowego, czasem ktoś na ową księżniczkę ma prawo się zdenerwować, auta mają lusterka, w które trzeba czasem spojrzeć (na przykłady gdy chce się zmienić pas! Dacie wiarę?!) a co najdziwniejsze - na ulicach są znaki i trzeba się do nich stosować! I tutaj się zaczęły schody... Paw, którym jeszcze przed chwilą byłam szybciutko się ulotnił. Na szczęście mam bardzo dobrego instruktora, który pomógł odnaleźć mi się w tym gąszczu znaków, skrętów, skrzyżowań i rond. Po kilku już jazdach mogę stwierdzić, że rzeczywiście idzie mi całkiem dobrze ale jeszcze długa droga przede mną (nadal muszę ćwiczyć skręty, które nieustannie ścinam).
Tak zatem myśli me nieustannie zakrzątają znaki i przepisy drogowe - stąd mniej czasu na czytanie.
Reasumując - rośnie nowy kierowca, którym mam nadzieję będę jeszcze w tym roku :)